خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که از اهل کمال است جلالی داردخوش کمالی که جمالی به کمالی دارد
۲
نفس اهل کمال است که جان می بخشدآفرین بر نفسش باد که حالی دارد
۳
بسته ام نقش خیالی که نیاید به خیالخوش خیالی که چنین خوب خیالی دارد
۴
جام جان پر می خمخانهٔ جانانهٔ ماستساغر ما چو حباب آب زلالی دارد
صفحهٔ ۱ از ۲