خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاری که خیال دوست داردعمری به خیال می گذارد
۲
عالم چه بود به نزد عارفنقشی که نگار می نگارد
۳
هر دم نقشی برد ز عالمدر دم نقشی دگر برآرد
۴
در آینه چون کند نگاهیلطفش جامی به او سپارد
صفحهٔ ۱ از ۲