خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن او بر چشم ما پیدا که کرددر سر ما این چنین سودا که کرد
۲
خانهٔ دل مدتی تاریک بوداین زمان روشنتر از صحرا که کرد
۳
این عجب بین قطره ای دریا شدهغیر ما قطره دگر دریا که کرد
۴
گر نه عشقش عیسی وقت من استچشم نابینای ما بینا که کرد
صفحهٔ ۱ از ۲