خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفتاب مه نقابی رو نمودتو نکو می بین که او نیکو نمود
۲
ذره ها روشن شدند از آفتابنور او بنگر که مارا هو نمود
۳
دیده ام آئینهٔ گیتی نمااو جمال و بر کمالش رو نمود
۴
خود به خود بنموده است در عین ماتا نگوئی او به ما و تو نمود
صفحهٔ ۱ از ۲