خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۶۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این سعادت بین که ما را رو نمودحضرت بی چون نگویم چو نمود
۲
روشن است آئینهٔ گیتی نماحسن روی او به ما نیکو نمود
۳
در دو آئینه یکی پیدا شدهبیشکی باشد یکی و دو نمود
۴
آفتابی نیمشب بر ما بتافتنور او در چشم ما مه رو نمود
صفحهٔ ۱ از ۲