خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که مجلس عشق است و طالع مسعودبیا که نوبت وصلست و وقت گفت و شنود
۲
بیا که مطرب عشاق ساز ما بنواختبیا که ساقی وحدت سرسبو بگشود
۳
بیا و جان عزیزت بیار در مجلسکه نقل مجلس ما غیر جان نخواهد بود
۴
بیا و کشتهٔ ما شو که تا شوی زندهبیا و بندهٔ ما باش و خواجهٔ موجود
صفحهٔ ۱ از ۳