خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفتاب از رخ نقاب مه گشودشب گذشت و روز روشن رو نمود
۲
شد منور عالمی از نور اویک ستاره گوئیا هرگز نبود
۳
هر چه موجود است از نور ویستخود کجا موجود باشد بی وجود
۴
خانقاه و صومعه در بسته شدچون در میخانه ساقی برگشود
صفحهٔ ۱ از ۲