خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۶۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی خود را به نور دل بنمودنظری خوش به چشم ما فرمود
۲
ساقی ما چو رند مستی دیدمی خمخانه را به ما پیمود
۳
دل ما را به لطف خود بنواخت رحمتی هم به جای خود فرمود
۴
آتشی رو نمود موسی رادر حقیقت اله موسی بود
صفحهٔ ۱ از ۲