خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عالم از جود او بود موجودهرچه دیدیم بی وجود نبود
۲
نامرادیم او مراد همهیافتیم از عطای او مقصود
۳
جام گیتی نما به ما بخشیدنور خود را به عین ما بنمود
۴
بزم عشق است و ما چنین سرمستهر که آمد به بزم ما آسود
صفحهٔ ۱ از ۲