خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۶۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سر عاشقان که عین وجوددر دو عالم جز او نبود وجود
۲
آن یکی در دو کون پیدا شداین دوئی زان سبب نمود وجود
۳
آینه چون وجود از آن رو یافتلاجرم روی او در او بنمود
۴
سایه بی آفتاب کی باشدخلق بی حق کجا بود موجود
صفحهٔ ۱ از ۳