خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لطف ساقی بسی کرم فرموددر میخانه ای به ما بگشود
۲
هر چه در غیب و در شهادت بودبود و نابود را به ما بنمود
۳
جام گیتی نما هویدا کردمی خمخانه را به ما پیمود
۴
آتش عشق اوست در دل ماخوش بود آتشی چنین بی دود
صفحهٔ ۱ از ۲