خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کسی را عنایتی فرموداین عنایت همه به ما بنمود
۲
تا ببیند به نور خود خود راچشم خود هم به روی ما بگشود
۳
طینت ما ز خاک میخانه استمیل ما جز به می نخواهد بود
۴
هر که آمد به خلوت دل مادر بهشت آمد و خوشی آسود
صفحهٔ ۱ از ۳