خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرچه امکان لطف و رحمت بودحضرت او به ما عطا فرمود
۲
هر کسی را قراضه ای بخشیددر گنجینه را به ما بگشود
۳
گل تبسم کنان به باغ آمدچون ترنم ز بلبلان بشنود
۴
عقل دود است و عشق آتش آنخوش بود آتش ار بود بی دود
صفحهٔ ۱ از ۲