خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیال او به هر نقشی برآیدبه هر آئینه روئی می نماید
۲
برد خلقی و می آرد همیشهاز آن عالم به یک حالی نپاید
۳
جهان روشن شود از نور رویشاگر آن آفتاب ما برآید
۴
چنین میخانه و رندان سرمستکسی مخمور اگر ماند نشاید
صفحهٔ ۱ از ۲