خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این و آن بود جمله آن گردیداین چنین بود آن چنان گردید
۲
باز علم بدیع می خوانیماین معانی از آن بیان گردید
۳
هر که در صحبتم دمی بنشستمحرم راز عاشقان گردید
۴
در مقامی که جان نمی گنجدگرد آنجا کجا توان گردید
صفحهٔ ۱ از ۲