خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عین او در عین اعیان شد پدیدآن چنان پنهان چنین پیدا که دید
۲
آفتابست او و عالم سایه بانچتر شاهی بر سر عالم کشید
۳
جامی از می پر ز می بستان بنوشاین سخن از ما به جان باید شنید
۴
در هوای یوسف گل پیرهنهمچو غنچه جامه را باید درید
صفحهٔ ۱ از ۲