خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخت ما را به سراپردهٔ میخانه بریدآلت مجلس ما جمله به ساقی سپرید
۲
ما چو غنچه به هوا جامهٔ خود جا کردیمبعد از این خرقهٔ ما را به ملامت ندرید
۳
عیب ما را مکنید ار شده ایم عاشق اونور چشمست ببینید که صاحب نظرید
۴
گر ز ما از سر مستی سخنی گوش کنیداز سر لطف و کرم از سر آن درگذرید
صفحهٔ ۱ از ۲