خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌آیدم ز رنگ تو ای یار بوی آنبرکنده‌ای به خشم دل از یار مهربان
۲
از آفتاب روی تو چون شکل خشم تافتپشتم خم است و سینه کبودم چو آسمان
۳
زان تیرهای غمزه خشمین که می‌زنیصد قامت چو تیر خمیده‌ست چون کمان
۴
از پرسشم ز خشم لب لعل بسته‌ایجان ماندم ز غصه این یا دل و زبان
صفحهٔ ۱ از ۳