خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حضرت سلطان ما پاینده بادآفتاب دولتش تابنده باد
۲
عشق سلطانست و ما از جان غلاممیل سلطان دائما با بنده باد
۳
دل به دلبر جان به جانان داده ایمهر که باشد همچو ما دلزنده باد
۴
عاقلی کو منع رندان می کنددر میان عاشقان شرمنده باد
صفحهٔ ۱ از ۲