خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا رب ز غم هجران رستیم مبارک باداز زحمت این زندان جستیم مبارک باد
۲
مخمور چو می بودیم خوردیم می عشقشدر خلوت میخانه مستیم مبارک باد
۳
لطف و کرمی فرمود روبند ز رو بگشادزنار سر زلفت بستیم مبارک باد
۴
ما سلطنت جاوید از دولت او داریماز هستی پاینده هستیم مبارک باد
صفحهٔ ۱ از ۲