خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رندان همه مستند و می از جام ندانندبی نام و نشانند از این نام نشانند
۲
در صومعه گر زاهد رعناست مجاوررندان به سراپردهٔ میخانه روانند
۳
خوش آینه دارند در آن آینه روشنبینند جمال خود و بر خود نگرانند
۴
اسماء الهی است که ظاهر شده بر خلقیک چند چنین بوده و یک چند چنانند
صفحهٔ ۱ از ۲