خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستانه ساقی از در در آمداز دولت او کارم بر آمد
۲
جان گرامی کردم فدایشعمر عزیزم خوش بر سر آمد
۳
خورشید حسنش خوش بر سر آمدسرو روانش چون در بر آمد
۴
استغفرالله از توبه کردنبود آن گناهی از من گر آمد
صفحهٔ ۱ از ۲