خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نعمت الله باز با ما وا رسیدچون که از ما بود با مأوا رسید
۲
همچو قطره رفته بود از بحر ماآمد آنجا باز با دریا رسید
۳
مجلس عشقست و ما مست و خرابکی تواند عقل اینجاها رسید
۴
عشق بالایش بلائی خوش بوداین بلا ما را از آن بالا رسید
صفحهٔ ۱ از ۲