خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا بیار باده و بختم تمام کنعیش مرا خجسته چو دارالسلام کن
۲
زهره کمین کنیزک بزم و شراب توستدفع کسوف دل کن و مه را غلام کن
۳
همچون مسیح مایده از آسمان بیاراز نان و شوربا بشری را فطام کن
۴
مشتی فسرده را به دم گرم بشکفانمشتی گدای را شه بااحتشام کن
صفحهٔ ۱ از ۳