خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیده عمری به سر روان گردیدبه هوا گرد این جهان گردید
۲
به خیالی که روی او بیندگرد بر گرد این و آن گردید
۳
او نظر کرد دیده روشن شدنور او هم به او عیان گردید
۴
ذره ای بود و آفتابی شداین چنین بود آن چنان گردید
صفحهٔ ۱ از ۲