خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۷۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرد میخانهٔ دل به جان گردیدهمچو رندان به جان روان گردید
۲
گرچه مخمور بود مستی شداین چنین بود آن چنان گردید
۳
گرد کنج خراب گشت بسیگنج پنهان بر او عیان گردید
۴
تا نشانی ز بی نشان یابدنام را ماند و بی نشان گردید
صفحهٔ ۱ از ۲