خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقانی که عشق می بازندعاشقانه به عشق می نازند
۲
مطربانه چو در طرب آیندساز ما را به لطف بنوازند
۳
زده دستی به دامن معشوقتا سر خود به پاش اندازند
۴
گر صدند ار هزار یک باشدهمه با هم یگانه دمسازند
صفحهٔ ۱ از ۲