خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۷۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر هر دریکه رفتیم بر ما روان گشودندپرده چو برگرفتند روئی به ما نمودند
۲
از هر دریچه ماهی با ما کرشمه کردندو آن دلبران سرمست دلهای ما ربودند
۳
نقشش خیال عالم باشد حباب بر آبپیدا شدند و رفتند گوئی که خود نبودند
۴
گوئی شراب خانه در بسته اند یا نهآری درین زمانه آن در به ما گشودند
صفحهٔ ۱ از ۲