خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقان از بیش و کم آسوده انداز وجود و از عدم آسوده اند
۲
همدم جامند و با ساقی حریفعارفانه دم به دم آسوده اند
۳
سرخوشند و شادمان می می خورندخرمند و هم ز غم آسوده اند
۴
لطف ساقی می به رندان می دهنداین کریمان از کرم آسوده اند
صفحهٔ ۱ از ۳