خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۷۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این خط نگر که بر رخ جانان کشیده اندوین حرف بین که بر ورق جان کشیده اند
۲
بر برگ گل غبار ز عنبر نوشته اندیا مشک سود بر مه تابان کشیده اند
۳
صورتگران حسن به گرد جمال یارشکل لطیف و معنی انسان کشیده اند
۴
یا زنگیان به غارت روم آمدند بازیا خود رقم ز کفر بر ایمان کشیده اند
صفحهٔ ۱ از ۲