خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقان درش از درد دوا یافته اندخستگان غمش از رنج شفا یافته اند
۲
باده نوشان سراپردهٔ میخانهٔ دلجرعهٔ دُردی دردش چو دوا یافته اند
۳
مبتلایان بلایش ز بلا نگریزندگرچه از قامت و بالاش بلا یافته اند
۴
نم چشم و غم دل قوت روان ساز ای جانکه کسان قوت از این آب و هوا یافته اند
صفحهٔ ۱ از ۲