خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۸۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نگوئی که خواجه مالش ماندمال پامال شد و بالش ماند
۲
خواجه پیوسته در خیالی بودعاقبت مرد و قیل و قالش ماند
۳
حاصل خواجه قیل و قالی بودنقش خواجه شد و خیالش ماند
۴
رفت صاحبدلی از این عالماثری خوش از آن کمالش ماند
صفحهٔ ۱ از ۲