خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۸۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سلطان که بود گدای سیدعالم چو بود فدای سید
۲
ما جام جهان نمای اوئیماو جام جهان نمای سید
۳
داریم هوا و خوش هوائیآنگه چو هوا هوای سید
۴
جائی که بقای اوست جاویدباقی بود از بقای سید
صفحهٔ ۱ از ۲