خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۸۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بشنو ای عاشق سرمست هوا را بگذاررو به درگاه خدا آر و ریا را بگذار
۲
دردمندانه بیا دُردی دردش در کشور تو را درد دلی نیست دوا را بگذار
۳
گوشهٔ خلوت میخانه اگر می‌جوئیعاشقانه به طلب هر دو سرا را بگذار
۴
بر سر دار فنا نه قدمی مردانهبلکه از من شنو و دار بقا را بگذار
صفحهٔ ۱ از ۲