خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۸۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یافتم از نور تو تابی دگردیدم از مهر تو مهتابی دگر
۲
جز در خلوتسرای عشق تونیست عشاق تو را بابی دگر
۳
دیگران از آب و گل باشند و مااز گل عشقیم و از آبی دگر
۴
آنکه جان ما خیال روی اوستدیده ام بیدار و در خوابی دگر
صفحهٔ ۱ از ۲