خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۸۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق و رندیم و شاهد در نظردائما مستیم و از خود بی خبر
۲
چشم ما بینا به نور روی اوستروشن است در دیدهٔ اهل نظر
۳
با خودی خود کجا یابی خداگر خدا خواهی تو از خود درگذر
۴
جز یکی دیگر نباشد در شمارآن یکی را در هزاران می شمر
صفحهٔ ۱ از ۲