خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۸۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرفته عشق او دستم دگر بارز دست عقل وارستم دگر بار
۲
به صد دستان گرفتم دست ساقیبزن دستی که زان رستم دگر بار
۳
به عشق چشم مست می فروششبه حمدلله که سرمستم دگر بار
۴
ببستم بر میان زنار زلفشچو زلفش توبه بشکستم دگر بار
صفحهٔ ۱ از ۳