خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۸۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش بر در میخانه نشستیم دگر بارخوردیم می و توبه شکستیم دگر بار
۲
ما توبه شکستیم ولی عهد درستیبا ساقی سرمست ببستیم دگر بار
۳
با عاقل مخمور دگر کار نداریمرستیم ز درد سر و مستیم دگر بار
۴
در خلوت زاهد بنشستیم دو روزیالمنةلله که برستیم دگر بار
صفحهٔ ۱ از ۲