خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاطرم می کشد سوی شیرازمرغ جان باز می کند پرواز
۲
رند مستم به دست جام شرابکرده ام باز بیخودی آغاز
۳
جام و می لب نهاده اند به لبنی و نائی به همدگر دمساز
۴
در گلستان عشق سرمستانبلبلانند جمله خوش آواز
صفحهٔ ۱ از ۲