خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برو ای میر من به مال منازبیش از این سیم و زر به هم مگداز
۲
تا کی آزار خلق می جوئیمکن آزار ور نیابی باز
۳
ور خماری و درد سر داریبا من مست کی شوی دمساز
۴
سخنم ساقی است روح افزانفسم مطربیست خوش آواز
صفحهٔ ۱ از ۲