خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
که را روئی چنین زیباست امروزکه را لعلی روان افزاست امروز
۲
به بالای تو سروی در چمن نیستز من بشنو حدیث راست امروز
۳
نمی دانم چه خواهد کرد چشمتکه از دستی دگر برخاست امروز
۴
چه روی است آن به نام ایزد که در وینشان لطف حق پیداست امروز
صفحهٔ ۱ از ۳