خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۹۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شراب شوق را پیمانه می باشحریف خلوت جانانه می باش
۲
اگر تو مست مجنونی ندیدیببین لیلی و خود دیوانه می باش
۳
در دل می زن اما در شب و روزمقیم گوشهٔ آن خانه می باش
۴
به صورت ساحلی معنی چو دریاورای این و آن دردانه می باش
صفحهٔ ۱ از ۲