خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان به جانان سپار و خوش می باشدل به دلبر گذار و خوش می باش
۲
آن یکی در هزار خوش می بینیک به یک می شمار و خوش می باش
۳
گرچه با عاشقی و سرمستیفارغی از خمار و خوش می باش
۴
در خرابات عشق رندانهبا می خوشگوار خوش می باش
صفحهٔ ۱ از ۲