خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سیدی خواهی پناه و بنده باشبنده شو در بندگی پاینده باش
۲
گر به تیغ عشق او کشته شویحی قیومی برو دل زنده باش
۳
در هوای گلستان عشق اوهمچو غنچه با لب پر خنده باش
۴
جان فدا کن گر قبولت اوفتدتا قیامت زین کرم شرمنده باش
صفحهٔ ۱ از ۲