خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۹۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دُرد دردش بنوش خوش می باشکسوت او بپوش خوش می باش
۲
به خرابات رو خوشی بنشینهمدم میفروش خوش می باش
۳
ساقی ار می دهد تو را جامیبستان و بنوش خوش می باش
۴
همچو خم شراب مستانهگرم شو خوش بجوش خوش می باش
صفحهٔ ۱ از ۲