خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۹۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی سرخوش ما همدم ما می بینشجام می را به کف آور به صفا می بینش
۲
آفتابیست که بر هر دو جهان تافته استمی نماید به تو روشن همه جا می بینش
۳
نقش بستیم خیال رخ او بر دیدهخوش خیالیست در این دیدهٔ ما می بینش
۴
خیز و آئینه از مردم بینا بطلببنشین در نظر ما و خدا می بینش
صفحهٔ ۱ از ۲