خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در خواب خوش نماید نقش خیال رویشنور نظر فزاید نقش خیال رویش
۲
از نور طلعت او دیده شود منوردر چشم من چو آید نقش خیال رویش
۳
نقش خیال رویش بر دیده می نگارمجائی دگر نشاید نقش خیال رویش
۴
دایم ز نو خیالش بر دیده می کشم نقشپیوسته خود نپاید نقش خیال رویش
صفحهٔ ۱ از ۲