خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به دلبر دادم و جان بر سرشیافتم صد جان و جانان بر سرش
۲
لطف او بخشید ما را از کرمجنت جاوید و حوران بر سرش
۳
دست جانان گیر اگر دستت دهدسر به پای او بنه جان بر سرش
۴
عقل بی درد است و درد سر دهددردسر بگذار و درمان بر سرش
صفحهٔ ۱ از ۲