خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق او در جان روان می دارمشجان چنین خوشتر چنان می دارمش
۲
مهر او روشن تر است از نور چشمگرچه از مردم نهان می دارمش
۳
گنج عشقی دارم اندر کنج دللیک بی نام و نشان می دارمش
۴
یک عروس بکر دارم در ضمیراز برای عاشقان می دارمش
صفحهٔ ۱ از ۲