خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن یکی از هر یکی می جویمشدو نمی گویم یکی می گویمش
۲
دیده گر نقش خیال غیر دیدپاکبازانه روان می شویمش
۳
شد معطر عالمی از بوی اواین چنین بوی خوشی می بویمش
۴
یک حقیقت در دو عالم رو نموددر دو عالم آن یکی می گویمش
صفحهٔ ۱ از ۲